Anneme Mektup – Necip Fazıl KISAKÜREK

Ekleyen: Burcin

ANNEME MEKTUP

Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece , içine mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.

Böylece bir lahza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Gözlerim kapanıp daldığım zaman,
Yeniden yollara düzelmekteyim.

Son günüm yaklaştı görünesiye,
Kalmadı bir adım yol ileriye:
Yüzünü görmeden ölürsem diye,
Üzülmekteyim ben , üzülmekteyim.

 Necip Fazıl Kısakürek; Fikirde, daima ruhçu, tecritçi, sezişçi, keyfiyetçi, sır idrâkine bağlı ve İlâhî vahdeti tasdikçiydi. Yani, çocukluk günlerindeki ilk ürpertilerinden 1934 yılına kadar, dur durak bilmez taşkın ve başıboş ruhu, muazzam çalkalanmalarına ve anaforlarına rağmen ana istikâmetini hiç kaybetmedi.

Arama Kelimeleri:


Etiketler: , , , , , , , ,

3 yorum.

  1. bnde cok güzek şiirler yazıyorum admin paylaşmak istermisin?

  2. Sizin şiirlerinizi çok seviyorum bende bir yazarım sizinle bir gün çalısmayı çok isterim Necip bey

  3. bende çok güzel şiirler yazıyorum

Yorum yapın.