Sohbetçi – Şiir

Remzi

Ne sorayım sana

Kulak dolgunluğu bellediklerini mi söylersin

Uyku sersemliği göz gezdirdiğin kitaptan

Aklında kalanları mı

Çalısmadın istediğim gibi

Ya komşunun suyunu taşıdın

Bekar çamaşırı yıkarken annen

Ya da beşiğini salladın kardeşinin

Gaz yoktu belki bu gecelik

Şişesi çatlamıştı lambanın

Karşılıksız kalacak sorularım demek

 

Ama vakti gelince senden öğreneceğim

Makarna verildigini karneyle

Bulgaryadan gelen kömür motorlarının

Yanaştığını Kumkapı’ya

Kulağına kar suyu kaçan toriklerin

Karaya vurduğunu Boğaz’da

Yaramasa da işimize, kahvenin

Kaça sürüldügünü el altından

Yaz ortasında bulursun

Hasta için olduktan sonra

Limonun en sulusunu

Mahalle kırılırken uyuzdan

Sen taşırsın kükürtü

Mısır Çarşısı’ndan

Kursağına girmese de bulursun

Yumurtanın en tazesini

 

Her derdine koşarsın mahallenin

İnsaflısını verem doktorunun

Dişçinin en ucuzunu

Sen salık verirsin komşulara

Bildiklerin de vardı fazladan

Kalayla çivi üzerine

Biraz daha kurcalarsam

Dökersin içyüzünü nalburların

 

Benim bilgili becerikli çocuğum

Derse kalktığın zaman

Yüzünün kızarması neden

Üstte başta yok diye mi

Utanmak bize düşer çocuğum

Çalışmadığın içinse

Bildiklerin sana yeter

Notun önceden verilmiş

Bilmediğin şahıs zamirleri olsun

Çocuklarım

Sizi yoklama defterinden öğrenmedim

Haylaz çocuklarım

Sınıfın en devamsızını

Bir sinema dönüşü tanıdım

Koltuğunda satılmamış gazeteler

Dumanlı bir salonda

Kendime göre karşılarken akşamı

Nane şekeri uzattı en tembeliniz

Götürmek istedi küfesinde

Elimdeki ıspanak demetini

En dalgını sınıfın

Çoğunuz semtine uğramaz oldu okulun

Palto ayakkabı yüzünden

Kiminiz limon satar Balıkpazarı’nda

Kiminiz Tahtakale’de çaycılık eder

Biz inceleyeduralım aç tavuk hesabı

Tereyağındaki vitamini

Kalorisini taze yumurtanın

Karşılıklı neler öğrenmedik sınıfta

Çevresini ölçtük dünyanın

Hesapladık yıldızların uzaklığını

Orta Asya’dan konuştuk

Laf kıtlığında

Birlikte neler düşünmedik

Burnumuzun dibindekini görmeden

Bulutlara mı karışmadık

Güz rüzgarlarında dokulmuş

Hasta yapraklara mı üzülmedik

Serçelere mi acımadık kış günlerinde

Kendimizi unutarak

Kasabamız

Kasabamız

Martıların düşürdüğü tohumdan

Filizlendiğine inandığım kasabamız

Yosun kokardı evleri

Çarşıları midye kokardı

Çekirdeği çölden gelen mescitin

Boy attığına şaşardım

Bu deniz yüklü havada

Nedense gelişemedi bir türlü

En şirin yerine dikilen

İrili ufaklı mezar taşları

Belki de ölüler böyle istiyor.

Şiirde

Önce şiirde sevdim kavgayı

Özgürlüğü kelime kelime şiirde

Mısra mısra sevdim yaşamayı

Öfkeyi de sevinci de

Senin ışıklı günlerin

Benim iyimser dostlarım

Hepsi hepsi şiirde

Ne varsa yitirdiğim

Bütün bulduklarım şiirde

Kafiyeden önce gelen

Sevgilerimiz mi sade

Sürgün de var

Hapis de

Gidişini Anlatıyorum

Sen gidiyorsun ya işine yetişmek için

saçlarını, gözlerini, ellerini

neyin varsa toplayıp gidiyorsun ya

her seferinde bir şey unutuyorsun sıcak

termometrede yükselen çizgi

kimbilir nerelerde soğuyorsun

senin gözbebeklerin var ya kadın kadın gülen

insan insan bakan gözbebeklerin

beni tutsa tutsa gözlerin tutar ayakta

beni yıksa yıksa gözlerin yerle bir eder

ne gelirse onlardan gelir bana

çalışma gücü yaşama direnci

mutluluk gibi kazanılması zor

mutluluk gibi yitirilmesi kolay

bir açarsın ki mutluyum

bir kaparsın ki herşey elimden gitmiş

Bilsem ki

Bu ayaklar benden hesap soracak,

Bir düşüncenin peşinden dolaştırdım sokak sokak ,

Bu baş, bu eğilmez baş da öyle

Bazı sarhoş ,bazı yorgun

Her zaman bir yastığa hasret!

Bu ciğer de hesap soracak,

Esirgedim, güneşini, havasını

Bu ağız bu dişler, bu mide…

Ne ikram edebilirim ki bol keseden

Bu bilekler de hesap soracak,

Göz yumdum çektikleri eziyete.

Bilsem ki kimsenin parmağı yok

Bu sürüp giden işkencede;

Kılım bile kıpırdamadan bir sabah

Çekerdim darağacına çekerdim kendimi

Bilsem ki suç bende!..

ÇIKMAZ SOKAK

Bir daha dünyaya gelsem

Yine seni severdim

Beni üzesin diye

Beni deli divane edesin diye

Biliyorum

Sen de bir daha dünyaya gelsen

Yine beni sevmezdin

Kahrımdan öleyim diye

MİLYON KERE AYTEN

Ben bir Ayten’dir tutturmuşum

Oh ne iyi

Ayten’li içkiler içip

Sarhoş oluyorum ne güzel

Hoşuma gitmiyorsa rengi denizlerin

Biraz Ayten sürüyorum güzelleşiyor

Şarkılar söylüyorum Şiirler yazıyorum

Ayten üstüne

Saatim her zaman Ayten’e beş var

Ya da Ayten’i beş geçiyor

Ne yana baksam gördüğüm o

Gözümü yumsam aklımdan Ayten geçiyor

Bana sorarsanız mevsimlerden Aytendeyiz

Günlerden Aytenertesidir

Odur gün gün beni yaşatan

Onun kokusu sarmıştır sokakları

Onun gözleridir şafakta gördüğüm

Akşam kızıllığında onun dudakları

Başka kadını övmeyin yanımda gücenirim

Ayten’i övecekseniz ne ala, oturabilirsiniz

Bir kadehte sizinle içeriz Ayten’li İki laf ederiz

Onu siz de seversiniz benim gibi

Ama yağma yok

Ayten’i size bırakmam

Alın tek kat elbisemi size vereyim

Cebimde bir on liram var

Onu da alın gerekirse

Ben Ayten’i düşünürüm, üşümem

Üç kere adını tekrarlarım, karnım doyar

Parasızlık da bir şey mi

Ölüm bile kötü değil

Aytensizlik kadar

Ona uğramayan gemiler batsın

Ondan geçmeyen trenler devrilsin

Onu sevmeyen yürek taş kesilsin

Kapansın onu görmeyen gözler

Onu övmeyen diller kurusun

İki kere iki dört elde var Ayten

Bundan böyle dünyada

Aşkın adı Ayten olsun

GÖZLERİM GÖZLERİNDE

Hep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin?

Hep böyle içinde uzak bir ışık mı yanar?

Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var;

Kıyısındaymış gibi en sakin denizlerin…

Bir yelkenliyim şimdi ben senin limanında

Fırtınalardan geldim sende dinleniyorum.

Bu huzur, bu sessizlik hiç bitmesin diyorum;

En eşsiz dakikalar sürsün senin yanında…

Hiç yumma gözlerini, ışığın eksilmesin,

Gündüzüm aydınlığım, ipek böceğim benim!

Güz bahçemde açılmış o son çiçeğim benim!

Yorgun kalbim seninle elem nedir bilmesin;

Ayırma gözlerimden çocuksu gözlerini,

O sakin o yalansız, o kuytu gözlerini

UNUTULMAYANLAR

Biliyorum, unutamayacaksın!

Ağır ağır geçecek mevsimler,

Bir bir ağaracak saçının telleri

Solacak albümde eski resimler.

 

Beni hatırladıkça için ürperecek,

Boşanan gözyaşlarını tutamıyacaksın.

Boşuna zorlama kendini, sevdiğim;

Biliyorum, unutamayacaksın.

 

Ve biliyorsun, ben de unutamayacağım,

Eskimeyecek içimde sana ait ne varsa

Şöhretmiş, servetmiş herşey geçiyor, inan

Dostluklar ve sevgiler kalıyor, kalırsa.

 

Sen benim gökyüzümdün, denizim, toprağımdın,

Şimdi bir hatıra olamazsın belirsiz, uzak

Biliyorsun bazı şeyler vardır elimizde olmayan

İşte öyle imkansız birşey seni unutmak.

 

Zannetme ki herşey bitti sevdiğim;

Birgün yeşerecek şu sararmış yapraklar.

Ve bundan sonra kim severse dünyada;

Seni ve beni hatırlayacaklar