Sohbetçi – Şiir

Maltepe

Güneş altın denizden alçalıyor;

Nice kayserlerin donanmaları

Uçurum ufka durmadan dalıyor.

Gökte milyonla gizli tellerden

Gene milyonla gizli parmaklar,

Son hazin marşı durmadan çalıyor.

Artık enginleşince mâvi sükûn,

Artıyor gökyüzünde yıldızlar…

Gece gittikçe başka hâl alıyor.

Suyu ürpertiyor çıkan rüzgâr.

Şimdi sâhil boyunca Maltepe’yi

Köpüren mâvi dalgalar yalıyor.

Kanmadık gaşy eden bu mâviliğe

Ne yazık! Geçmek üzredir bu gece;

Ey gönül fecre az zaman kalıyor!

(1 oy, Şuan: 5 üzerinden 2,00)

 Loading ...

UNUTULMAYANLAR

Biliyorum, unutamayacaksın!

Ağır ağır geçecek mevsimler,

Bir bir ağaracak saçının telleri

Solacak albümde eski resimler.

Beni hatırladıkça için ürperecek,

Boşanan gözyaşlarını tutamıyacaksın.

Boşuna zorlama kendini, sevdiğim;

Biliyorum, unutamayacaksın.

Ve biliyorsun, ben de unutamayacağım,

Eskimeyecek içimde sana ait ne varsa

Şöhretmiş, servetmiş herşey geçiyor, inan

Dostluklar ve sevgiler kalıyor, kalırsa.

Sen benim gökyüzümdün, denizim, toprağımdın,

Şimdi bir hatıra olamazsın belirsiz, uzak

Biliyorsun bazı şeyler vardır elimizde olmayan

İşte öyle imkansız birşey seni unutmak.

Zannetme ki herşey bitti sevdiğim;

Birgün yeşerecek şu sararmış yapraklar.

Ve bundan sonra kim severse dünyada;

Seni ve beni hatırlayacaklar

(4 oy, Şuan: 5 üzerinden 5,00)

 Loading ...

BİR BAŞKA İSTANBUL

Oturdum başka bir İstanbul düşündüm

Daha çok sen olan daha bir seninle

Yeşili daha yeşil, mavisi daha mavi

O, herşeyi daha güzel yapan ellerinle

Sildim bütün yıldızları gökyüzünden

Yerine gözlerini koydum, gözlerini

Serdim saçlarını üstüne İstanbul’un

Dudaklarının rengine boyadım heryerini

Şimdi İstanbul aydınlık, öyle pırıl pırıl

Estirdiğim senin kokundur denizlerden

Senin güzelliğinle süsledim bahçeleri

Seni İstanbul yaptım, İstanbul’u sen

Her sokağına şiirini yazdım satır satır

Şimdi bütün semtleri bu şehrin seni anlatır..

(4 oy, Şuan: 5 üzerinden 4,75)

 Loading ...

İMKANSIZ AŞK

Falcı kadın yalan söylüyor yalan

Bizi birbirimiz için yaratmış Tanrımız

Nasıl mümkün değilse

Yıldızları toplamak gökyüzünden

Öylesine imkansız bir şey aşkımız

Kurudu gölgesinde oturduğumuz ağaçlar

Bahçelerde sevdiğin çiçekler kalmadı

Sadece hatıralarda ebedi olan

Vazgeçemediğimiz, unutamadığımız

Onlar bile bize yar olmadı

Unut benden kalan ne varsa

Unutmak tesellidir yalnızlığın

Güneşi bir kadeh şarap gibi içip

Delicesine sarhoş olmak

En güzel tarafı imkansızlığın

Ümitlerimiz fırtınalı denizler ortasında

Bir hurda teknedir şimdi

Dalgalar dünden daha zalim

Rüzgar daha hoyrat

Ne bulut var ufuklarda ne gemi

Mevsimler toz pembe değil

Gündüzler gecedir, geceler zindan

Güneşin doğmasını beklemek boşuna

Boşuna artık medet ummak

Taş kalpli zamandan

İnan ki! Kırılmış bir ayna gibi

Paramparça, kırık dökük aşkımız

Çaresizliğin, ümitsizliğin türküsü

Türkülerin en içlisi, en hüzünlüsü

Büyük aşkımız

Ümit Yaşar Oğuzcan (1926- 1984) :

22 Ağustos 1926 tarihinde Tarsus’ta doğdu. Eskişehir Ticaret Lisesi’ni bitirdi (1946); Türkiye İş Bankası’na girerek Adana, Ankara ve İstanbul’da çalıştı, otuz yılını doldurunca Halkla İlişkiler Müdür Yardımcısı görevinde iken, emekliliğini istedi, ayrıldı (Haziran 1977). İstanbul’da kendi adını taşıyan sanat galerisi kurdu.

Şiire 1940’da Yedigün şairleri arasında başlayan; 1975’te 33 şiir, 4 düzyazı kitabı, 13 antoloji ve biyografik eser, toplam 50 kitap çıkarmış bulunan, şiir plakları, şarkı sözleri ve yergileriyle tanınan Oğuzcan, günümüzün en popüler şairidir. Genellikle Faruk Nafiz Çamlıbel duyarlılığında ve aşk, ayrılık, özlem temaları ekseninde çoğalttığı şiirini, 1973’te büyük oğlu Vedat’ın ölmesi üzerine, hayatın boşluğu, ölüm ve acı gibi derinliklere, öz ve biçim yoğunlaştırmalarına yöneltti. Şairlik başarısını, daha etkili, aruzla yazdığı rubailerinde gösterdi. 4 kasım 1984 tarihinde öldü.

(1 oy, Şuan: 5 üzerinden 5,00)

 Loading ...

Diriliş…

Gittikçe artıyor yerçekimi

Çek elimden,

Kurtarsın yerçekiminden

Aşkın çekimi…

Akıyorum aşağılara sızım sızım

Duyuyorum içimdeki derinlikleri

Öpe öpe çek çıkar,

Soluğunla dirilt beni..

Kumsaldan nasıl sızarsa sular

Çöküyorum dibe azar azar

Dağılıp parçalanıp ayrılıyorum

Topla beni tut beni…

Yağmurca gözyaşlarınca

Aşağı aşağı çizgilerim

al avuç avuç fırlat gökyüzüne

Yeniden yarat beni…

(1 oy, Şuan: 5 üzerinden 5,00)

 Loading ...