Sohbetçi – Şiir

Kilimim siyahtır bütün renklerden
İçinde kil var milim var

Umut’un içinde mut varsa
Umutsuzluğun da içinde umut

Bağnazlığın içinde Banaz
Götürüp sonra Sivas’ta astılar

Ülkemin ırmakları dışarı akar
Neden bilmem can havliyle akar

Akarsuların hepsi karasu
Dağ doruklarında denizyıldızı çakıllar

Akıntılar akıntılar ters akıntılar
Üstünde simürg uçar

Maphusta beyaz elli Musa
Balıkçıl yürüyüşlü firavunlar

Kedi adımlı dışişleri bakanları
Onun parmaklarıyla konuşurlar

Ayrılık vezirleri yabancıl yontular
Nazımdaki nazı okşar gibi dururlar

Babam sayrı düşmüş, döşeğinin altında
Kasım güneşi ve asık yüzlü tanrılar

Yaş otuz beş dantel gibi ortasından
Sessizce yırtılmış temiz yüzlü hacılar

Karacaoğlan der ki göçüm söküldü
Kilimim parça parça acılar al al açar.

BEN BİR BEZİRGANIM SEN DE BİR YESİR

Ben bir bezirganım sen de bir yesir,

Bahanı ödemez Hind ile Mısır.

Verdim yedi bini, kaldı mı kusur?

Bahaya kalanı daha ne dilber?

Güzelim, kimin aşkına alıksın?

Şurda bir kötüyü dost mu sanıksın?

Hind ile Yemen’den kumaş geliksin,

Söyle kumaşına baha ne dilber?

Kula münasip mi ki bu şah harcı?

Bir saray yapılmış, altından burcu.

Bir Leyla, bir Mecnun, biri de Gürcü,

Bir de sen gelmişsin cihana dilber.

Karac’oğlan, dost bağına girmedim,

El uzatıp gonca gülün dermedim.

Çok gördüm de senin gibi görmedim,

Bulmadım hüsnüne bahane dilber.

BELLİ BELLİ BAĞLARININ BORANI

Belli belli bağlarının boranı,

Çift çift olmuş çöllerinin ceranı.

Sana derim, sana Munbuç Viranı,

Çarşıda çağrışan tellâllar hani?

Munbuç’un kapısı altın tokalı,

Kimse yaptırmamış felek yıkalı.

Ulu şadırvanlı, çatal peykeli,

Kastalında abdest alanlar hani?

Gider gider yol üstünde dururum,

Kara taş delerim, su götürürüm.

Bağ, bahçe yetirip, gül bitiririm,

Tomurcuk gülünü derenler hani?

Öğlene dek kalkmaz başımın pusu,

Silindi, kalmadı kalbimin yası.

Kulağım duymuyor bir ezan sesi,

Minareden salât verenler hani?

Karac’oğlan yavuz ata binerdi,

Üstümüzde avcı kuşlar dönerdi.

Ha deyince, beş yüz atlı sünerdi,

Akça ceranları kovanlar hani?

BEHEY ALA GÖZLÜ DİLBER -1-

Behey ala gözlü dilber,

Sana bir ben gerek, bir ben.

Âşıkın aklın almaya,

Sana bir ben gerek, bir ben.

Sakın hey hünkârım sakın!

Var başına teller takın.

Şu ak gerdanına yakın,

Sana bir ben gerek, bir ben.

Sen ne gezersin bu yrde?

Seni uğratırlar derde.

Zülfün bulunduğu yerde,

Sana bir gerek, bir ben.

Ben hocamdan okurdum a,

Bülbül gibi şakırdım a.

Şu zülfünün çukurunda,

Sana bir ben gerek, bir ben.

Karac’oğlan, çaresine,

Melhem arar yarasına.

İki kaşın arasına,

Sana bir ben gerek, bir ben.

BE ÇAĞLAYIP AKAN IRMAK

Be çağlayıp akan ırmak,

Vaktlı vaktsız akmak olmaz.

Lekeliktir bu gaziler,

El üstüne düşmek olmaz.

Binelim Arap atlara,

Yaraşır koç yiğitlere.

Ağzı açık namertlere,

Yiğit sırrın açmak olmaz.

Arap at da Burak olur,

Koç yiğitte yürek olur,

Bun deminde gerek olur,

Yiğide hor bakmak olmaz.

Ararsan kalbinde ara,

Eller ne der sana göre.

Tuz, ekmek yediğin yere,

Hiyanetlik etmek olmaz.

Karac’oğlan’ın dediği,

Namerde boyun eğdiği,

Koç yiğidin çok sevdiği,

Gelirse de koçmak olmaz.

BAŞI PARE PARE DUMANLI DAĞLAR

Başı pare pare dumanlı dağlar,

Bağlama yolumu atım eşkindir.

Söylemem o yare dokunur bana,

Yüksek pare pare gönlüm coşkundur.

Getirin atımı binem Aşkar’a,

Alem bilir sevdiğim aşikare.

Dellallar çağırtsam günde beş kere,

Satılmaz kumaşım gözden düşkündür.

Ördeksiz göllerin avın avlama,

Vefasız dilbere meyil bağlama.

Ben yolcuyum beni yolda eğleme,

Ver bana bir öğüt aklım şaşkındır.

Ak sevay geyinmiş boylu boyunca,

İliklemiş düğmesini geyince.

Sevdim ama saramadım doyunca,

Onun için gönlüm yare küskündür.

Atıma binip gideyim mazamaz,

Her yiğit sevdiği ile gezemez.

Sıfat kocar ama gönül kocamaz,

Şimdi gönlüm bir yosmaya vurgundur.

Karac’oğlan der ki: Ben de yanarım,

Yar yitirdim yana yana ararım.

Üç güne koydumdu kavli kararım,

Bugün yardan ayrılalı beş gündür

BAŞI AL VALALI SÜRMELİ GELİN

Başı al valalı sürmeli gelin,

Elinden bir bade doldur da yürü.

Sen beni düşürdün minnete, derde,

Gel, ağlattın beni, güldür de yürü.

Beyaz göğsün görünmüyor düğmeden,

Siyah zülfün mah gerdana eğmeden,

Gonca güle garip hoyrat değmeden,

Topla yanağında, soldur da yürü.

Ak göğsünde düğmelerin çitinsin,

Güzeller içinde ahdı bütünsün.

Bilmem namarhemsin, bilmem hatunsun,

Poşuyu yüzünden kaldır da yürü.

Karac’oğlan, hile yoktur sözümde,

Hak nazarım kaldı ala gözünde.

Kudret nurlarını gördüm yüzünde,

Güzelliğin bana bildir de yürü.

BANA KARA DİYEN DİLBER

Bana kara diyen dilber,

Gözlerin kara değil mi?

Yüzünü sevdiren gelin,

Kaşların kara değil mi?

Güzel, ben seni isterim,

Seni koynumda beslerim.

Yüzünü güzel göreyim,

Zülüfün kara değil mi?

Boyun uzun, belin ince,

Yanakların olmuş gonca.

Salıverirsin kolunca,

Beliğin kara değil mi?

Utanırım, akar terim,

Güzellikte yok benzerin.

En sevdiğim makbul yerin,

Saçların kara değil mi?

Beni kara diye yerme,

Mevlâm yaratmış, hor görme.

Ala göze siyah sürme,

Çekilir kara değil mi?

Hind’den, Yemen’den çekilir,

İner, Bağdat’a dökülür.

Türlü taama ekilir,

Biber de kara değil mi?

Göllerde kuğular olur,

Göğsü ak, kara benlidir.

Mısır’da çok zengin vardır,

Kölesi kara değil mi?

Pınara konan kuğunun,

Kanadı beyaz çoğunun.

Çöldeki Arap beğinin,

Çadırı kara değil mi?

İller de konup göçerler,

Lâle, sümbülü biçerler.

Ağalar, beğler içerler,

Kahve de kara değil mi?

Evlerinden sular akar,

Güzelleri göze bakar.

Hublar yanağına sokar,

Sünbül de kara değil mi?

Karac’oğlan der: İnşallah,

Görenler desin maşallah.

Kara donludur Beytullah,

Örtüsü kara değil mi?

BAKTIM KIZIN GÜL AYNINA

Baktı kızın gül aynına,

İnciler takmış boynuna,

Zemheride gir koynuna,

Kızın koynu yaz veriyor.

Aslını sordum, aradım,

Sandım cennetteki kadın.

Şu yalan dünyanın tadın,

Ala gözlü kız veriyor.

Usul boyu, ince beli,

Yakıştırmış yeşil, alı.

Şu güzelin şirin dili,

Kelâmına söz veriyor.

Karac’oğlan, görür ise,

Yâr sallanıp gelir ise.

Eller elli verir ise,

Gönlüm ona yüz veriyor.

BAHARIN OLDUĞU NEDEN BELLİDİR?

Baharın olduğu neden bellidir?

Boz bulanık akar oldu dereler.

Sen de benim gibi yârden m’ayrıldın?

Yine yenilendi eski yaralar.

Ferhat derler şu dağları delene,

İtibarım yoktur yüze gülene.

Kefen kısmet olmaz güzel sarana,

Meğer dostum çenberine saralar.

Kömür gözlüm senden ahtım alırım,

Alamazsam ben bu dertten ölürüm.

Güzeller içinde arar bulurum,

Güzeller serveri giysin karalar.

Karac’oğlan der ki: Olalım Hak’la,

Felek avlar bizi bir gün o fakla.

Benim bir davam var o felek ile,

Bir gün olur davamızı aralar.